Groen

franz-collection-amphibia-frog-lying-on-back-57Het had op tafel gelegen. Zorgvuldig verpakt in een glimmend zilveren doosje… Toen ze het voor het eerst in het oog kreeg althans. Nu is het grappige kikkertje gebroken, het doosje verfrommeld. Ze was er zo blij mee. Toch maakte zij het gisteren zelf kapot.
Haar man was al lang naar zijn werk toen ze vanmorgen eindelijk uit bed kwam. En nu zit ze aan de keukentafel. Onbeweeglijk. Ze staart naar het gelijmde beestje. Zorgvuldig weer in elkaar gezet, maar de glans blijkt ervan af te zijn. Verbaasd merkt ze dat haar koffie koud is als ze eindelijk weer een slok neemt. Hoe lang zit ze hier al?

Haar ogen zijn rood en gezwollen. Terwijl gisteren de dag toch zo mooi begon. Eerst waren daar de uitslagen toen ze haar huisarts belde. De röntgenfoto’s en bloedonderzoeken hadden niets verontrustends aangetoond. Dat had ze wel verwacht, maar diep van binnen had ze zich toch zorgen gemaakt. Het gruwelijk korte ziekbed en de dood van een lieve vriend zat nog vers in haar geheugen. En zij hoestte best al lang en rookte beslist te veel. Ze nam zich voor nu eindelijk eens te stoppen. En was blij met haar besluit.

Daarna was daar die heerlijke mail. Een vriendin feliciteerde haar met haar verjaardag en bedankte haar voor haar steun. Het ging goed met haar. Zoveel beter dan vlak na haar scheiding. De toon was zo warm geweest dat de tranen haar tijdens het lezen in de ogen waren gesprongen. Natuurlijk had het haar veel tijd en energie gekost, tot diep in de nacht soms. En haar man had haar meer dan eens verwijten gemaakt: ‘Je lijkt wel getrouwd met die laptop! Is het echt alleen maar dat mens? Je weet zeker dat je er geen ander op na houdt?’ Ze had het weggelachen . Is het de investering niet waard als blijkt dat het zo gewaardeerd wordt? ’s Middags, tijdens de voorbereidingen voor het dinertje met hun beste vrienden die avond, had ze steeds weer om het lieve berichtje moeten glimlachen.

Ze zou niet te uitgebreid koken, ze was immers amper weer beter, maar het bijzondere toetje dat ze in gedachten had, vroeg om een scheut wodka. Ze greep mis; de fles was leeg. Nu alweer, had ze gedacht nog. Snel had ze zich naar de slijterij gehaast. En toen ze weer thuis kwam, lag daar dat pakje op tafel.
‘Je vriendje is geweest’, had haar man gezegd. ‘Hij had je de laatste weken gemist en dacht dat je wel een opkikkertje kon gebruiken.’
Onderzoekend had ze hem aangekeken. Hij zou toch niet weer denken dat …
‘Grappig beestje’, had hij gezegd toen ze het pakje had uitgepakt. ‘Wist hij dat je vandaag jarig bent? Best aardig van hem.’
Dat viel mee.
’s Avonds laat pas was het misgegaan. De flessen wijn waren leeg. Het treiteren was begonnen.
‘Hebben jullie haar cadeautje al gezien? Van haar toneelvriendje. Ja, die miste haar natuurlijk. Ze was al drie weken niet geweest. Hij zal zich wel zorgen gemaakt hebben. Toch vreemd dat hij wist dat ze longontsteking had als ze elkaar buiten de repetities niet spreken.’
‘Doe niet zo raar. Dat had ik toch gewoon doorgegeven. Ik vind zijn ‘opkikkertje’ reuze lief. Ik vind het echt jammer dat ik er net even niet was.’
‘Dat geloof ik. Hij ook trouwens. Het laatste wat hij verwachtte was dat ik de deur opendeed. Hij wilde het snel afgeven, maar ik heb de loser binnen gevraagd. Een vent die aan amateurtoneel doet, kan ik sowieso al geen kerel vinden. Wat werd hij nerveus van me!’
Hij bleef maar doordrammen. Door en door en … tot ze het verrekte beeldje had opgepakt. Het beestje had de vlucht richting de vuilnisbak niet overleefd. Ondanks de bemiddelingspoging van hun vrienden was de avond onherroepelijk naar de Filistijnen.

Ook na een lange nacht wordt het altijd weer ochtend. Ze had hem horen opstaan, maar had zich slapende gehouden. In de ijzige keuken was zijn nuchtere spijt bovengekomen. Maar zelfs de beste lijm kan niet alle breuken plakken. Ze staat op en giet de koude koffie door het afvoerputje. Spoelde alle kilte maar zo makkelijk weg.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteur van verhalen die verschil maken