Tagarchief: Publicaties

Uitslag Cacao aan de Kade

 

In de Cacaofabriek in Helmond draaide zondag alles om chocolade tijdens het festival ‘Cacao aan de kade’.
Tijdens het festival maakte schrijver Wim Daniëls de winnaar bekend van de schrijfwedstrijd waarin elk kort verhaal een band moet hebben met chocolade. Dat werd Paul de Vries uit Ede.
Met mijn verhaal UITGEZWIERD behaalde ik de 2e prijs en won ik  heerlijke bonbons, een fles wijn en twee mooie boekenbonnen.

Klik HIER  voor de drie winnende verhalen in het Eindhovens Dagblad.

Bekendmaking shortlist CACAO AAN DE KADE

Vandaag werd de shortlist van de Verhalenwedstrijd van  Cacao aan de Kade  bekend gemaakt. Wonderlijk dat het openen van zo’n mailtje altijd met een bonzend hart gepaard gaat.  😉
Het doet me plezier te kunnen vertellen dat mijn inzending bij de selectie van de beste 10 verhalen hoort.
Aanstaande zondag is de bekendmaking van de top 3.
De jury zal in de popzaal  van de Cacaofabriek te Helmond verslag doen van haar bevindingen. Aansluitend wordt er door de drie juryleden, Udo Holtappels, Wim Daniëls en Marije Goris, een verhaal voorgelezen.

Aansluitend aan de prijsuitreiking kunnen we genieten van hun smakelijke festival!

 

https://www.cacaoaandekade.nl

Presentatie Nordic noir

fullsizerender-4

Zoals verwacht, want de presentaties van LetterRijn zijn altijd superleuk, was vanmiddag dus … uh … superleuk. En hoe prachtig is de wedstrijdbundel weer! Kort samengevat: Meedoen met een schrijfwedstrijd van LetterRijn is een feestje. Altijd! Ik ben er trots op dat mijn verhaal hier een plaatsje kreeg.

Uit het juryrapport:
Moord op bestelling is een verhaal waarvan op de schrijfvaardigheid, schrijfstijl, opbouw en structuur niets valt af te dingen.  
Het sterke plot en de uitermate prettige stijl van schrijven maakt dat het verhaal veel van de inzendingen overstijgt.

De prachtig uitgevoerde bundel is bij LetterRijn te bestellen.

Papa’s stal

haba_kerststal-2
Zoals ieder jaar had, ondanks de bijgeplaatste stoelen, niet iedereen een plekje kunnen bemachtigen. Het lijkt niemand te deren. Lachend schudt men elkaar de hand. Ook zij krijgt van diverse bekenden hartelijk een gelukkig Kerstfeest toegewenst. Ze zijn blij haar te zien, toch kost het haar wat moeite terug te glimlachen. Voor het eerst in haar leven heeft de nachtdienst haar niet blij gemaakt. Natuurlijk heeft ze meegezongen. Ze kreeg, net als altijd, een brok in haar keel van de traditionele kerstliederen. Maar het had zo onaf gevoeld. Zo incompleet. Ze miste die lage mannenstem naast haar. Gek, toch. Als meisje had ze zich vaak geschaamd. Papa klonk niet altijd even zuiver. Dat had hij vrolijk weggelachen. ‘Als God had gewild dat ik mooier kon zingen, had hij me wel een betere stem gegeven’, zei hij dan.
Ze snuit haar neus. Nu zou ze er een lief ding voor overhebben om hem nog eens hard en vals te horen zingen. Ze recht haar schouders en baant ze zich een weg naar de deur.
Daar legt de dominee zijn hand op haar schouder. ‘Wat fijn dat je vannacht toch gekomen bent. Het zal niet makkelijk voor je zijn. Je houdt je kranig. Ik denk dat je vader hartstikke trots op je zou zijn.’
Ze knikt en knoopt zonder te antwoorden haar jas dicht. Tot bovenaan toe.
‘Doe je sjaal maar stevig om’, zegt hij nog, voordat ze in de donkere nacht verdwijnt. ‘Het is guur buiten.’
‘Het regent weer,’ zegt ze.
Vroeger was er warme chocolademelk als ze thuis kwamen. Dan zette papa de kerststal onder de boom. Steevast mocht zij het kindeke Jezus in zijn kribbe leggen. Prachtig vond ze hem. Zijn lieve glimlach, de minuscule lendendoek. Papa had hem zelf gemaakt, net zoals alle andere figuren in de simpele, houten stal. Zittend voor het haardvuur maakte hij er vaak eentje bij. Puur voor zijn plezier sneden zijn eeltige handen een lammetje. Of toch nog een herder. Dan keek ze stilletjes toe.
Haar ogen worden vochtig. De wind is venijnig fel.
Als ze haar straat inloopt, is ze verrast te zien dat er licht brandt in hun woonkamer. Zou haar vriend dan toch nog op zijn? Hij had gemopperd toen ze ondanks zijn afkeer vanmiddag een kerstboom had gekocht. ‘Als die stal er maar niet bij hoeft!’ was al wat hij zei.
Hij had zijn hoofd geschud toen ze vertelde dat ze naar de kerk zou gaan. ‘Een sprookje, net als Sinterklaas.’
‘Voor papa,’ had ze gefluisterd, meer tegen zichzelf dan tegen hem.
Hij had haar verstaan. ‘Je vader is er niet meer, toch? Ik dacht dat we eindelijk van dit gedoe af zouden zijn.’
Ze had op haar lip gebeten en niets teruggezegd. Maar toen ze vertrok had hij een verontschuldiging gemompeld en haar op haar wang gekust. ‘Geniet ervan, schatje.’
Dat was best lief, denkt ze. Ze zoekt haar huissleutel.
‘Er is chocolademelk. Ik hoop dat die een beetje gelukt is,’ zegt hij als ze binnenkomt.
In zijn uitgestrekte hand ligt het kindeke Jezus. ‘Leg jij dit ventje even in zijn bedje?’
Hij knipoogt. Onder de kerstboom staat papa’s stalletje.
***
(gepubliceerd in ‘Volg de sterren’ PKN 2015 https://webwinkel.pkn.nl/kerst/volg-de-sterren/4920-0161/F6/78)

Noodlot

De inzendingen voor deze vette wedstrijd zijn (naar keuze) openbaar. Auteurs mogen nog aanpassingen doen, dus jullie commentaar is van harte welkom!

http://www.literairwerk.nl/werk/noodlot