Categoriearchief: wedstrijden

Help, ik schrijf een roman

Voordat ik ook maar één letter van mijn boek op papier had, was ik al weken bezig. Karakters bouwen, afbreken, opnieuw opbouwen. Namen wijzigen. Motivaties aanscherpen. Achtergronden herschrijven. Het was alsof ik een landkaart mocht tekenen van een wereld die nog niet bestond.

En eerlijk: het was geweldig om te doen.

Want het betaalt zich nu uit.
Ik heb twaalf hoofdstukken staan — bijna twee volledige delen.
De personages ademen eindelijk zoals ze moeten ademen. Ze praten zoals in mijn hoofd. Ze doen wat bij ze past, zoals ik ze in gedachten had. Dat blijft misschien wel het mooiste moment bij het schrijven: wanneer een karakter klopt.

En doordat dit boek zoveel tijd en energie vraagt, is er geen tijd voor iets anders.
Alleen de Houtense Honderdjes blijven doorgaan: 100 woorden, en steeds weer een kans om scherp te blijven.

Tussen dat romanwerk door gebeurde er nog iets bijzonders.

Mijn verhaal Flinterdun verscheen in de prachtige bundel Het tuinfeest, die onlangs op unieke wijze werd gepresenteerd bij uitgeverij Godijn. Een middag vol schrijvers, lezers en veel energie — precies zoals een boekpresentatie hoort te zijn.
Flinterdun schreef ik al vóór ik definitief aan mijn roman begon. Maar het spookte wel degelijk al een poos. De karakters in dat verhaal vertonen opvallend veel overeenkomsten met de karakters in mijn book-to-be.
Nieuwsgierig?
https://www.godijnpublishing.nl/webshop/verhalenbundels/het-tuinfeest/

En dan was er nog Eigen vuur, mijn verhaal dat een geweldige notering in de schrijfwedstrijd van Het Korte Verhaal behaalde. Dat onderwerp is zwaar, maar juist daarom voelde die erkenning zo goed. 
Eigen vuur is een aanklacht — tegen de farmaceutische industrie en tegen een systeem dat levens herprogrammeert alsof het niets is. Dat het precies die snaar raakte, maakte me oprecht blij.
Je kunt het hier lezen: https://connyhoogendoorn.nl/eigen-vuur

De roman groeit.
Het plezier groeit mee.
En het mooiste: het voelt alsof alles eindelijk op de juiste plek begint te vallen.

Nooit meer iets missen? Abonneer je op mijn nieuwsbrief!

Eigen Vuur – van afwijzing naar prijs

Lees hoe patiënten tot junk worden gemaakt.

Soms heb je gewoon een prijs nodig om een nieuwsbrief te sturen – en blijkbaar kwam die nieuwe prijs al weer snel.

Na Schaduwen, dat de Gorcumse Literatuurprijs won, werd mijn verhaal Eigen Vuur deze week winnaar in de schrijfwedstrijd van Het Korte Verhaal.

Bijzonder, want datzelfde verhaal had eerder meegedaan aan een andere wedstrijd – en haalde toen niet eens de longlist. Dat was even slikken, zeker als je zelf denkt dat het een goed verhaal is.
Maar goed, dat hoort erbij. Soms zit je als schrijver gewoon te dicht op je eigen tekst. Dan ben je zó enthousiast dat je het meteen instuurt, terwijl het eigenlijk nog even moet sudderen.
Ik neem me vaak voor om minstens een maand te wachten voordat ik iets inzend. Meestal lukt dat me niet.

Omdat het nu toch op de site van Het Korte Verhaal staat, heb ik het – ondanks dat ik vorige week Schaduwen al had toegevoegd – ook maar op mijn eigen website gezet.

🔥 Lees het winnende verhaal hier:
https://connyhoogendoorn.nl/eigen-vuur/

Fijne zondag,
Conny

PS Ik beloof niets, maar er is een kans op binnenkort wéér een nieuwsbrief. Vind je dat te lang duren? iedere twee weken verschijnt er een nieuw Houtens Honderdje in het Houtens Nieuws en op mijn sociale media. Kom kijken, scroll lekker mee, en laat je verrassen.


Winnaar Gorcumse Literatuurprijs

Schaduwen‘ in de schijnwerpers

Van de 325 inzendingen bekroonde de jury mijn verhaal Schaduwen met de Gorcumse Literatuurprijs 2025.

Deze landelijke schrijfwedstrijd legt de nadruk op literaire kwaliteit, zeggingskracht en verbeelding, en wordt jaarlijks georganiseerd door Stichting Literatuurprijs Gorinchem.

In Schaduwen kijkt een bronzen moederfiguur terug op tachtig jaar geschiedenis, terwijl de mensen van nu – eerbiedig, onverschillig of onwetend – aan haar voorbijgaan. Ze draagt alles wat werd uitgesproken en verzwegen, als een zwijgende getuige van wat nooit vergeten mag worden.

Een jurylid schreef:

“De keuze van het monument in het Wilhelminapark in Gorinchem is goed gevonden. De bronzen moeder als centrale figuur laat toe om rake observaties te maken van hoe mensen al dan niet ‘omzien’ naar het verleden. Het is knap hoe zo’n gevarieerde selectie van karakters in zo weinig woorden getypeerd wordt. Zolang er mensen zijn die omzien…”

Schaduwen is opgenomen in Pandora, mijn onlangs verschenen bundel vol stemmen, stiltes en echo’s van toen.

“Wij zijn geen rechters. Geen aanklager of advocaat. 
Wij zijn dragers van verhalen, getuigen van wat onuitgesproken blijft.”