De dynamiek van die memorabele zomer van ’25 en de vraag hoe afgunst zich soms manifesteert, lieten me niet los. Uit pure nieuwsgierigheid naar de motieven besloot ik de rollen om te draaien: ik kroop in de huid van de miskleunende klikspaan.

Het voelt als gisteren, maar toch is het al bijna een jaar geleden dat ik de Gorcumse Literatuurprijs won. Een herinnering die voor mij staat als een bronzen monument. Nu, bijna een jaar later, doe ik niet mee. Ook hier zijn de rollen omgedraaid: ik neem dit keer zelf plaats aan de jurytafel om de nieuwe inzendingen te beoordelen.

Maar eerst een blik in het hoofd van iemand die is gedreven door de jacht op erkenning, tot de maskers vroeg of laat afgaan.

Het verhaal SCHIMMEN staat vanaf nu online.

Het begin lees je hieronder. Het volledige verhaal is via de link onderaan direct te lezen op mijn website.

SCHIMMEN

Wachtend op nieuws van ‘De Verteller’ open ik Facebook. Het eerste wat ik zie, is de juichende post van Sanne Lagenbos.
‘Dit verhaal had net dat tikkie meer,’ heeft een van de juryleden eronder geschreven. Mijn kaken spannen. Ik had wekenlang aan mijn verhaal gewerkt, elke komma bevochten. Het heeft niet mogen baten. Sanne heeft gewonnen.
Ik staar naar het scherm. De felicitaties stromen binnen. Maar er komt geen enkele reactie op mijn vraag of de selectie voor de wedstrijdbundel al bekend is.
‘Stom,’ fluister ik. ‘Zo jaloers. Ik had haar natuurlijk eerst moeten feliciteren.’ Met één klik haal ik mijn woorden weer weg.

Voor me ligt Sanne’s nieuwste boek . Tijdens haar boekpresentatie vertelde ze dat ze ook voor ‘De Verteller’ een verhaal had ingestuurd. ‘Maar of ik een kans maak,’ had ze er quasi-bescheiden aan toegevoegd, ‘dát blijft de vraag.’
Met Sannes familie en vrienden om me heen voelde ik me verplicht vriendelijk te reageren. ‘Natuurlijk ben je goed genoeg.’ Met mijn wijsvinger tikte ik op de achterflap. ‘Je bent de meester, toch?’

Ik denk aan die prijsuitreiking, jaren geleden. Het was van net zo’n prestigieuze wedstrijd als ‘De Verteller’. Ook toen had Sanne gewonnen. Net als ik doet zij graag mee aan schrijfwedstrijden waaraan behalve de eer ook een bundel met winnende verhalen verbonden is. Sanne zegt dat die bundels van haar op een hoek van haar bureau liggen. Maar dat lijkt me sterk. Dan zou er nauwelijks nog ruimte over zijn om haar laptop neer te zetten. Mijn trofeeën staan pontificaal op een speciale plank in de woonkamer. 

Lees het volledige verloop, de reacties achter de schermen én de uiteindelijke ontknoping op mijn website:

De bedrieger bedrogen

#GorcumseLiteratuurprijs#Schimmen#NieuwVerhaal#Perspectief#HetKorteVerhaal#Pandora#Schrijven#Psychologie#WebsiteOnline#afgunst#jaloezie#eerlijkduurthetlangst